و قرآنى نيز در تركيه در سال 1342 طبع شده كه گروهى نيز در طبع آن نظارت داشته‌اند و در اين قرآن نيز از سوره‌هاى مكى و مدنى آياتى استثناء نشده است و ظاهرا بناء و رسم مسلمانان در قرآنها همين بود كه استثنائى نداشته باشند چنانچه در غالب قرآنهاى مطبوع مشاهده مىشود و حق هم آنست . خلاصه بحث اينكه : 86 سوره كه از جمله آنها سورهء فاتحه است مكى است و 28 سوره مدنى است بدون استثناء آيه‌اى از سوره‌هاى مكى و مدنى و اينكه مقصود از مكى آنست كه قبل از هجرت پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) و مدنى پس از هجرت آن حضرت نازل شده باشد و اين اصطلاح معروف و مشهور بين علما است . كلمه پايانى در خاتمه شكر و سپاس بىپايان خداوند را كه با فضل خود مؤلف را توفيق داد تا مقدارى از موضوعاتى را كه در رابطه با تاريخ و علوم قرآن بود مورد بحث قرار بدهد و او است كه مىداند مؤلف در تحصيل حق در اين موضوعات از هيچ كوششى به مقدار ممكن كوتاهى ننموده است و نيز از تعصب كور و فرقه گرائى دورى جسته ، آنچه نيكوتر و پسنديده‌تر بود اختيار كرده است « الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ . . . » . به هر حال اميد است دانشمندان محترم كتاب را مورد مطالعه قرار دهند و آراء و ملاحظات و نظرهاى اصلاحى خودشان را به عنوان هديه براى نويسنده به آدرس ( قم دفتر جامعه مدرّسين ) ارسال دارند تا در صورت مقتضى در چاپهاى بعد جبران شود . و اللّه هو الموفق و المسدّد 14 / 2 / 1400 ه ق موافق با 13 دى 1358 ه ش ابو الفضل مير محمدى زرندى